|
Ex-makelaar doet boekje open in: Makelaardij of Maffia? |
|
|
maandag 26 september 2005 |
Het moet maar eens afgelopen zijn met de vriendjespolitiek op de huizenmarkt. makelaars en notarissen die elkaar de bal toespelen, banken en woningcorporaties die onder één hoedje spelen en taxateurs die sjoemelen voor hypotheekbemiddelaars. Afgelopen zaterdag werd de makelaardij in het televisieprogramma ’Kassa’ al onder vuur genomen. Maar volgens ingewijden is er op de huizenmarkt veel meer aan de hand.
In zijn boek ’Makelaardij of Maffia?’ beschrijft voormalig makelaar Peter Cornelissen uit het Overijsselse Wijhe welke toestanden hij op de huizenmarkt meemaakte. „De hele markt hangt aan elkaar van netwerken. Alleen wanneer je goed bevriend bent met bepalende spelers op de markt en je aan de heersende codes houdt, krijg je een stukje van de taart opgediend.“
Consumenten in Nederland kunnen op de huizenmarkt vrije keuzes maken. Iedereen kan een eigen makelaar, notaris, taxateur, verzekeringsagent of hypotheekverstrekker uitkiezen. In de praktijk worden de keuzes vooral gemaakt doordat deze partijen naar elkaar doorverwijzen. Cornlelissen: „Consumenten zijn in de drukke tijde rondom de verkoop van een woning allang blij dat ze worden verwezen naar lokale (financiële) bemiddelaars. Iedereen kent wel het voorbeeld van de makelaar die alvast de naam van de notaris in de koopakte van een woning invult. Of de makelaar die priemend een bevriende hypotheekverstrekker aanbeveelt, als hij deze dienstverlening niet al zelf aanbiedt. In de praktijk wordt door makelaars aan deze ’leads’ grof geld verdiend.“
Cornelissen (39) maakte het naar eigen zeggen allemaal mee. Hij was makelaar in een kleine Overijsselse plaats, maar werd „kapot geconcurreerd omdat hij op een eerlijke manier wilde werken“.
Het is volslagen belachelijk dat een makelaar 1,85 procent verdient aan de verkoop van een woning, vindt hij. „En dan heb ik het nog niet over de rest. De BTW, de advertentietarieven en natuurlijk de leads. Als de kopende partij naar een hypotheekverstrekker kan worden geleid, of de makelaar zelf een hypotheek kan verkopen, komen duizenden euro’s extra in het laatje. Ook de leads naar een taxateur, notaris en/of een verzekeringsagent brengen nog een flinke sloot geld binnen. Eigenlijk is het te gek voor woorden dat de makelaar koper en verkoper tegelijk kan dienen. De verkoper dient hij door te bemiddelen in de verkoop van een huis, de koper bij het doorverwijzen naar een geldgever.“
De consument is de dupe van de netwerken op de woningmarkt, vindt Cornelissen. „Ik vertel mijn verhaal niet uit rancune, ik wil gewoon dat mensen weten hoe het zit. Ik ben zes jaar makelaar geweest. Op een gegeven moment kon ik er gewoon niet meer tegen. Ik verdiende duizenden euro’s aan transacties zonder noemenswaardige tegenprestatie. Inmiddels ben ik er vanaf. Ik heb een stichting opgericht die misstanden in de makelaardij aan de kaak wil stellen.“
De gevolgen van de kwalijke praktijken kunnen voor de koper groot zijn. Cornelissen: „Als mensen hun lasten niet meer kunnen opbrengen, komen ze in een trajext waarin in het uiterste geval een executieveiling van hun woning aan de orde is. Daar is misbruik van de belangen van verkopers een bekend fenomeen. Vaak zie je overigens dat een veiling helemaal niet doorgaat. Dan is er al een onderhands bod ontvangen. Dat bod is soms gebaseerd op een veel te lage taxatie. De rechter, die akkoord moet gaan met het onderhands bod, en de notaris worden daarmee op het verkeerde been gezet.“ Op dit punt ziet Cornelissen overigens wel verbetering. „Het beroep van taxateur zal de komende jaren uitsterven. Komt omdat de OZB-waardes door gemeenten worden vastgesteld. Daarmee wordt het moelijker om de zaak te flessen.“
Er zijn meer zaken die Cornelissen positief stemmen. „Langzamerhand zie je in de makelaardij mensen opstaan die aanschoppen tegen de gevestigde orde. Binnen de makelaarsvereniging NVM is bijvoorbeeld veel opschudding ontstaan over de Noord-Hollandse internetmakelaardij ’Makelaarsland’. Huisbezitters kunnen bij deze makelaar een huis in de verkoop zetten voor 795 euro. Alleen daardoor zie je al dat het veel goedkoper kan. Ook zie je binnen hypotheekketens mensen in opstand komen tegen de hoge provisies die consumenten moeten betalen.“
Binnen het notariaat wil niemand met naam en toenaam reageren op de beschuldigingen die Cornelissen over de professionele partijen op de huizenmarkt doet. „Bij dit soort uitspraken wil ik niet eens mijn naam zien“, laat een regionale notaris optekenen. „Dit verhaal raakt kant noch wal. Natuurlijk zijn bestaande netwerken van belang, maar het is schandelijk dat Cornelissen beweert dat over de rug van consumenten geld wordt verdiend. Hij draaft volledig door.“
Ook de NVM kan niet inhoudelijk op het verhaal van Cornelissen reageren. „Op abstracte voorbeelden zonder namen kun je niet reageren.“ Een woordvoerster wijst op de klachtenregeling van de makelaarsvereniging. „Als klanten van een NVM-makelaar ontevreden zijn, kunnen ze een klacht bij de NVM indienen. Daar wordt serieus mee omgegaan. Mocht blijken dat een makelaar de mist in is gegaan, dan kan een boete worden uitgedeeld of royement volgen.“
Het boek van Peter Cornelissen, Makelaardij of Maffia?, is verkrijgbaar via uitgever MDP te Vlaardingen. ISBN: 908062702X
Voorbeelden van misstanden
Enkele concrete voorbeelden van misstanden op de woningmarkt volgens Cornelissen. „Ik kan me herinneren dat een echtpaar een woning had verkocht voor 185.000 euro. De marktwaarde was bij de verkoop minstens 220.000 euro. De verkoop vond plaats aan een partij die de woning kort daarna voor een prijs van 220.000 euro te koop zette. Een typisch geval van een stromansconstructie. De betrokken makelaar heeft de eerste verkopers gewoon bedrogen en met de koper een spel gespeeld. Hoe hij dat doet? Hij noemt bij de verkoper een prijs die ver beneden de marktwaarde ligt en de verkoper heeft dat niet in de gaten. Bedenk goed dat veel mensen geen idee hebben wat hun huis werkelijk waard is.“
Ook hypotheekverstrekkers gaan vaak in de fout, zegt Cornelissen. „Ze noemen zich altijd onafhankelijk, de geldgevers. Maar dat zijn ze natuurlijk niet: ze willen zoveel mogelijk verdienen. Dat kan alleen maar door zoveel mogelijk geld uit te lenen. Enkele jaren geleden werd mij gevraagd een huis met een marktwaarde van hooguit 170.000 euro te taxeren op 240.000 euro. Ik kon als taxateur dan rekenen op een flink bedrag. Ik wees de opdracht af. Tot mijn schrik zag ik later dat een andere taxateur het betreffende pand toch voor 240.000 euro had getaxeerd.“
Bron: Eindhovens Dagblad
|
Wonen-nu
Trefwoorden