|
|
Snel besluit hypotheekaftrek nodig |
|
|
maandag 08 mei 2006 |
Meerdere malen wordt in de pers gesproken over de hypotheekrenteaftrek en de door sommigen gewenste aanpassingen daarin. Deskundigen en politici buitelen over elkaar heen, al of niet ondersteund door studierapporten. In recente artikelen in BN/DeStem en Trouw worden termen als leugens, feiten, gekissebis dan wel oppervlakkigheid gebruikt en maakt men elkaar verwijten.
Zeker is wel dat spreken over een aanpassing van de hypotheekrente nu noodzakelijk is en dat politieke partijen er goed aan doen in hun verkiezingsprogramma's hun kaarten op tafel te leggen. Een langetermijnbeleid ter zake van een gezonde woningmarkt is noodzakelijk, met daarin een deugdelijk en betrouwbaar financieel fiscaal beleid.
Onderzoek
Eind maart 2006 heeft staatssecretaris Joop Wijn van Financiën (CDA) de resultaten van een onderzoek over de hypotheekrente naar de Tweede Kamer gestuurd, en hiermee is een start gegeven aan de discussie. Diverse belangenorganisaties nemen hun standpunten in, en ook woonconsumenten houden zich bezig met de vraag hoe hun financiële woonsituatie er in de toekomst uit zal gaan zien.
Vereniging Eigen Huis in Amersfoort, heeft het vraagstuk aan de orde gesteld en biedt op haar website de mogelijkheid voor een ieder een duit in het zakje te doen.
Onbeheersbaar
Het bestaande fiscale regime voor de eigen woning is in de toekomst niet langer ongewijzigd te hanteren. Het systeem is niet rechtvaardig, niet effectief en onnodig ingewikkeld. Ongetwijfeld hebben burgers er hun voordeel mee gedaan. Een reden voor herwaardering is de zware last die de overheid met zich draagt en het risico van onbeheersbaarheid op langere termijn. Een kleine fluctuatie in rente kan een grote lastenverhoging voor de overheid met zich mee brengen (1 procent stijging van de rente zou een verhoging van de rijkslast met zich meebrengen van 1,5 miljard). Daarom alleen al dient men zich te beraden over de doelstellingen die met dat systeem werden beoogd, of deze zijn gehaald en of de instrumenten nog hanteerbaar zijn. Bovendien dient de vraag te worden beantwoord of de financiële ondersteuning door het Rijk wel bij de juiste mensen terecht komt en of de instrumenten nog wel valide zijn.
Bevordering van het eigenwoningbezit is en blijft een belangrijk doel, maar ook het beheersen van de overheidsuitgaven, en het ondersteunen van de minder draagkrachtigen bij het zoeken van een goede en betaalbare woning, en bijdragen aan de goede kansen op de woningmarkt voor bijvoorbeeld jongeren.
Minder draagkrachtigen en kansarmen op de woningmarkt hebben de bescherming van de overheid nodig. Thans is er geen onderscheid tussen ‘regulier’ en ‘luxueus’ wonen. Noodzakelijk is dat een herijking plaatsvindt van de doelstellingen en de meest passende instrumenten daarbij.
In landen om ons heen, die aanvankelijk op dezelfde wijze zijn gestart, is inmiddels een aanpassing doorgevoerd, met wisselend effect. Nederland kan daar veel van leren. In Engeland spreekt men over een langzaam en weloverwogen proces: men begon in 1970 en werkte fasegewijs, wat in het jaar 2000 tot bevredigend resultaat leidde.
In Zweden, waar men begon in 1991 was er sprake van een beroerde timing en een drastische inperking per direct van de hypotheekrenteaftrek.
Hieruit kan men leren dat van belang zijn het moment waarop een inperking wordt ingezet, vooral ook het economische getij, en de fasering van de beperking. Bovenal staat de vraag centraal hoe je in de toekomst een waardevaste invulling wil geven aan een woningmarktbeleid met daarin een financieel ondersteuningbeleid.
Varianten
In de discussie die nu gaande is, hebben de diverse politieke partijen al hun meningen gegeven. De in omloop zijnde varianten betreffenhet maximeren of aftoppen van de hypotheekrenteaftrek, het veranderen van de fiscale systematiek door de eigen woning te verhuizen naar box 3, dan wel een volledige defiscalisering ofwel totaal afschaffen van de hypotheekrente. Ook wordt genoemd een complete belastinghervorming, met bijvoorbeeld het afschaffen van de overdrachtsbelasting.
Het CDA en de VVD willen niet tornen aan de hypotheekrenteaftrek, of ze willen de huidige systematiek nog lang laten voorbestaan. D66, SP, PvdA, GroenLinks, Christenunie en LPF willen afwisselend een aanpassing van de huidige aftrek of een herziening van het gehele belastingstelsel.
Veel gehoorde argumenten tegen beperking van de hypotheekrente zijn een waardedaling van de woning, minder budgetruimte voor eigenaren en dus vermindering consumentenvertrouwen en minder onderhoud aan woningen, minder doorstroming en mogelijke verstoringen in de nu redelijk stabiele markt.
Veel gehoorde argumenten vóór beperking van de hypotheekrenteaftrek zijn: de voordelen van het huidige systeem komen voornamelijk terecht bij de hogere inkomens, het grote risico voor de overheidsfinanciën, het eigen woningbezit stimuleren is al niet meer mogelijk met het huidige systeem, want jongeren en starters kunnen nu al niet toetreden tot de woningmarkt, elke fiscale steun aan eigenwoningbezitters kan alleen tot een stijging van de huizenprijzen leiden, een hoge schuldenlast maakt mensen kwetsbaar. Nederland moet zijn aftreksysteem wel aanpassen, want het is in Europa nog het enige land dat dit doet.
Kortom, het moment is aangebroken dat de discussie over een aanpassing van de hypotheekrente wordt gevoerd en dat daarover in 2007 politiek bestuurlijke besluitvorming plaatsvindt, dat men op open wijze met elkaar discussieert en zoekt naar oplossingen die breed worden gedragen en die zorgen voor vertrouwen van de burger in het overheidsbestuur.
bron: BN DeStem
|
|
|
Wonen-nu
Trefwoorden