|
|
Gevangen in een papieren droomhuis |
|
|
woensdag 30 mei 2007 |
 FUENGIROLA - Makkelijk rijk worden met een appartement op papier aan de Costa del Sol is voorbij. ‘Vastgoed in Spanje is een kopersmarkt geworden.’
Ron de Vries (41) is het voorbeeld van een buitenlander die zowel privé als professioneel heeft geprofiteerd van de boom op de Spaanse vastgoedmarkt. De afgelopen vijf jaar sprong de Zaankanter achtereenvolgens over van een eenkamerappartement naar een met twee slaapkamers en, toen hij dat goed kon verkopen, naar naar een villa, de droom van elke appartementbewoner.
Ondertussen klom hij bij Viva Estate, met twaalf kantoren een van de grootste makelaars aan de Spaanse Costa del Sol, op van makelaar naar rechterhand van de verkoopdirecteur. De Vries, die eerder op de Griekse eilanden en in Portugal huizen verkocht, heeft zo’n vijftig makelaars onder zich.
Maar de gouden tijden zijn voorbij, zegt De Vries in de viewingroom in het riante Viva-kantoor in Fuengiroles, een badplaats in de buurt van Malaga. ‘In de topjaren tot 2004 verkochten we jaarlijks 120 woningen. De afgelopen jaren is dat aantal gehalveerd.’
De Spaanse vastgoedmarkt kreunt. Nieuwbouwprijzen zijn met 10 tot 20 procent gedaald. Op de beurs zijn vastgoedfondsen eind april tientallen procenten kwijtgeraakt. Overaanbod, omkoopschandalen, speculatie en concurrentie uit andere landen rond de Middellandse Zee hebben een rem gezet op de geldmachine.
De makelaars voelen dit direct in hun portemonnee. Ze ontvangen geen vast salaris; voor hun inkomsten zijn ze volledig afhankelijk van de commissie van circa 1 procent. Een makelaar die een huis verkoopt van twee ton, houdt daar 2.000 euro aan over. ‘Om een behoorlijk inkomen te hebben, moet je twee huizen per maand verkopen’, zegt De Vries.
Ondanks het rumoer op de vastgoedmarkt wemelt het in de smalle straatjes van Fuengirola nog steeds van de makelaarskantoortjes. Op elke straathoek is wel een etalage te vinden met door de zon verkleurde foto’s van twee- en driekamerappartementen en een paar villa’s. Vanaf anderhalve ton ligt een appartement (60 vierkante meter) binnen het bereik van zonzoekende Britten, Nederlanders en Scandinaviërs.
‘Kleinere kantoortjes houden in deze markt het hoofd niet boven water’, zegt De Vries. Enkele leegstaande kantoortjes zijn de stille getuigen van deze trend.
Vooral in de Britse pers is veel aandacht voor de terugslag op de Spaanse vastgoedmarkt. Appartementen aan de Costa’s zijn immers al jaren bij de Britten in trek. Niet alleen als vakantie- of seniorenwoning, maar ook als beleggingsobject.
Dat is niet verwonderlijk, want begin deze eeuw was het kopen van een appartement dat nog moest worden gebouwd, een loterij zonder nieten. ‘Veel Britten kochten off plan’, zegt De Vries. ‘Ze betaalden 30 procent aan en verkochten het huis binnen twee jaar door voordat het af was. Zo hoefden ze geen belasting te betalen.’
De Vries denkt nog met plezier terug aan de grote evenementen die Viva in de topdagen organiseerde in Britse steden. Dat waren gigantische roadshows met makelaars, advocaten en projectontwikkelaars. De bezoekers bekeken de brochures met nieuwbouwprojecten, kruisten er een aan en deden een aanbetaling van een paar duizend euro. Ze kochten huizen die alleen nog op papier bestonden.
Op sommige beurzen wist Viva honderd Britten te strikken. Hun aanbetaling was subject to viewing. De Vries: ‘Zo’n 90 procent zette na een reisje naar Malaga hun definitieve handtekening.’
De Britten die onlangs een papieren huis hebben gekocht, zitten inmiddels in een minder lucratieve positie – ze zitten klem. Soms mogen ze hun papieren woning niet eens van de hand doen. In de strijd tegen witwassen is de Spaanse overheid strenger gaan letten op vastgoedtransacties. ‘Doorverkopen is voor de projectontwikkelaar een administratieve nachtmerrie geworden’, zegt de Brit Mike Broad, manager van het Viva-kantoor in Fuengiroala. ‘Bovendien verdienen ze er nauwelijks iets aan.’
Als de eigenaar zijn huis in aanbouw wel mag verkopen, zal hij 10 tot 20 procent zakken met de prijs. Het is een kopersmarkt geworden, zegt De Vries. ‘Een paar jaar geleden waren verkopers niet geïnteresseerd in een bod onder de verkoopprijs. Wie wil verkopen, kan zich die houding niet meer permitteren.’
De Vries en andere makelaars aan de Costa del Sol kunnen zich niet voorstellen dat Spanje zich uit de markt heeft geprijsd. De concurrentie van andere landen rond de Middellandse Zee nemen ze nauwelijks serieus.
‘Voor minder geld koop je inderdaad een appartement in Turkije of Marokko’, zegt De Vries. ‘Maar de voorzieningen zijn daar vaak een stuk minder. Bovendien zijn het moslimlanden. Als een of andere gek een bom gooit, heb je gelijk paniek.’ Bij Bulgarije, een ander opkomend vastgoedland, denkt de makelaar eerder aan maffia en Russen dan aan een veilige vakantiebestemming.
‘Veel investeerders trekken wel naar andere landen’, zegt De Vries. ‘Dat zijn net zwaluwen. Maar Britten, Duitsers en Nederlanders die op zoek zijn naar een nieuwe veilige woonplaats en een goed klimaat, blijven naar Zuid-Spanje komen. Het worden er alleen maar meer als de babyboomers met pensioen gaan.’
Luxe villa’s hebben de toekomst, stelt makelaar Mike Broad tijdens een rondleiding door een voorbeeldvilla met een woonkamer van zes meter hoog en eigen zwembad. ‘Wij verkopen geen huis, maar een lifestyle. Hiernaast komt nog een hotel met bar en restaurant.’
Deze lifestyle kost 8 ton.
De Volkskrant
|
|
|
Wonen-nu
Trefwoorden